Drohobycz
| Drohobycz | |||
|
|||
| Państwo |  Ukraina |
||
| Obwód |  lwowski |
||
| Powierzchnia | 44,5 km² | ||
| Położenie | 49° 21' N 23° 30' E |
||
| Ludność (2001) • liczba ludności |
79 119 |
||
| Nr kierunkowy | + 380 3244 | ||
| Kod pocztowy | 82100 | ||
| Miasta partnerskie | Olecko  PolskaLegnica PolskaOstrzeszów Polska |
||
|
Położenie na mapie Ukrainy
  Drohobycz
|
|||
Drohobycz (jid.דראָהאָביטש, ukr. Дрогобич), miasto rejonowe w obwodzie lwowskim na Ukrainie. Położone nad Tyśmienicą w Beskidzie Brzeżnym. W latach 1340–1772 siedziba starostwa, w ramach Ziemi Przemyskiej należącej do województwa ruskiego. W latach 1918–1939 siedziba powiatu w województwie lwowskim.
W 2001 roku liczyło ok. 79 tys. mieszkańców.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Powstanie miasta jest ściśle związane z jego położeniem na tzw. szlaku solnym i z wydobyciem soli w okolicach. Pierwsze wzmianki o grodzie pochodzą z okresu Rusi Kijowskiej. Po przyłączeniu przez Kazimierza Wielkiego Rusi Czerwonej do Polski, miasto przeżyło swój pierwszy okres dynamicznego rozwoju. Żupy solne przeszły na własność królewską i były dzierżawione przybyszom z całej Europy, m.in. z Włoch. Kazimierz Wielki przyczynił się do powstania w Drohobyczu parafii rzymskokatolickiej, a w 1340 roku nadał miastu herb przedstawiający 9 topek solnych (tradycyjna miara soli) umieszczonych na granatowej tarczy, nad którą widniała korona królewska. W 1392 r. król Władysław Jagiełło ufundował istniejący do dziś kościół farny, a w 1422 r. nadał miastu prawa magdeburskie. Przywileje miejskie były później wielokrotnie potwierdzane, m.in. przez Kazimierza Jagiellończyka w 1460, czy Aleksandra Jagiellończyka w 1506 roku.
Drohobycz, pozostający ważnym centrum handlowym, pomimo nadania praw miejskich i licznych przywilejów królewskich (m.in. zwolnienie od czynszów miejskich i zezwolenie na pobór myta mostowego) nie zdołał wybudować obwarowań miejskich. Stało się to przyczyną powolnego upadku miasta. W 1498 r., w wyniku najazdu turecko-tatarskiego, znaczna część miasta została zniszczona. Także później wielokrotnie dochodziło do zniszczeń, m.in. podczas wojen kozackich w XVII wieku. W 1772 r., w wyniku I rozbioru Polski, Drohobycz wraz z całą Małopolską Wschodnią, został włączony do Austrii.
Przed wybuchem II wojny światowej w 1939 roku, Drohobycz był miastem powiatowym, liczącym 39 tys. mieszkańców. Działało tu 5 rafinerii ropy naftowej. Na terenie miasta funkcjonował klub piłkarski Junak.
Jednym z najbardziej znanych mieszkańców miasta był Bruno Schulz, który przedmiotem swoich dzieł literackich uczynił małomiasteczkową rzeczywistość Drohobycza.
[edytuj] Kalendarium
- 1340–1569 – ziemia przemyska, województwo ruskie, Rzeczpospolita Szlachecka (I Rzeczpospolita)
- 1569–1772 – ziemia przemyska, województwo ruskie, Rzeczpospolita Obojga Narodów (I Rzeczpospolita)
- 1772–1918 – austriacka prowincja Galicja
- 1918–1939 – II Rzeczpospolita
- 1945–1991 – Ukraińska Socjalistyczna Republika Radziecka w ramach ZSRR
- od 1991 – Ukraina
[edytuj] Osoby związane z miastem
- Alojzy Bełza - żołnierz AK
- Elisabeth Bergner aktorka
- Michael Berkowitz, żydowski pedagog i pisarz, pionier ruchu syjonistycznego
- Andrzej Chciuk, pisarz
- Tadeusz Chciuk, harcmistrz, Biały Kurier, cichociemny, kurier ZWZ, redaktor i zastępca dyrektora Sekcji Polskiej RWE, ostatni prezes PSL na Uchodźstwie, autor wspomnień wojennych
- Jan Karol Chodkiewicz, hetman
- Maciej Aleksy Dawidowski, podporucznik AK, uczestnik "Akcji pod Arsenalem"
- Iwan Franko, pisarz
- Irene Frisch, pisarka
- Maurycy Gottlieb, malarz polski żydowskiego pochodzenia
- Artur Grottger, malarz malujący m.in.w pobliskiej Śniatynce i Wróblowicach w majątku hr. Tarnowskich h. Leliwa
- Dora Kacnelson - polska historyk, literaturoznawca i slawistka, badaczka dziejów Kresów Wschodnich i polskich zesłańców
- Kazimierz Kuriański - Sługa Boży,Werbista, zginął w Gusen- męczennik za wiarę.
- Juliusz Leo, prezydent Krakowa
- Franciszek Lachowicz, malarz
- Marcin Laterna, ksiądz jezuita, spowiednik królów Stefana Batorego i Zygmunta III, sługa Boży zginął za wiarę
- Jan Mężyk, sekretarz króla Władysława Jagiełły, pierwszy wójt drohobycki, starosta ruski.
- Mieczysław Młotek, Prezes Wojskowo-Cywilnego Klubu Sportowego "Junak", pułkownik WP
- Władysław Ossowski - pseud. "Mały Władzio", "Król Kurierów"
- Wacław Rzewuski, hetman i pisarz
- Bruno Schulz, pisarz polski żydowskiego pochodzenia
- Kazimierz Wierzyński , poeta
- Stepan Wytwycki, ukraiński adwokat i polityk, poseł na Sejm RP(1935-1939), prezydent Ukraińskiej Republiki Ludowej na emigracji
[edytuj] Miasta partnerskie
[edytuj] Pobliskie miejscowości
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Linki zewnętrzne
- zdjęcia z Drohobycza
- III Międzynarodowy Festiwal Brunona Schulza - Drohobycz, maj 2008
- O Drohobyczu w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich
|
|||||||
|
||||||||||
