Werner von Blomberg

Werner von Blomberg

Werner von Blomberg (ur. 2 września 1878 w Stargardzie – zm. 14 marca 1946 w Norymberdze) – niemiecki feldmarszałek.

Wstąpił do armii w młodym wieku. Początkowo kadet, w 1897 roku został podporucznikiem. W latach 1905-1908 w Akademii Wojny, pełnił różne funkcje sztabowe i wojskowe. W 1911 roku zostaje kapitanem, a w 1914 roku oficerem dywizji rezerwy. Podczas I wojny światowej służył na froncie zachodnim, został uhonorowany najwyższym odznaczeniem cesarskim – orderem Pour le Merite. Od 1919 roku zostaje referentem w Ministerstwie Reichswehry, potem w sztabie Brygady Doberitz czy też 10. Brygady Reichswehry. W latach 1921-1924 szef sztabu 5 Dywizji i V Okręgu Wojskowego. W latach 1927-1927 generał major i szef Truppenamtu. Od 1929 dowódca I Okręgu Wojskowego w Prusach Wschodnich. W 1933 roku zostaje generałem piechoty i Ministrem Reichswehry. Deklaruje swoją lojalność wobec Hitlera. Od 1935 roku Minister Wojny i Naczelny Dowódca Wehrmachtu.

Werner von Blomberg 1 kwietnia 1936 został feldmarszałkiem.

Z armii został usunięty w styczniu 1938 roku. Najprawdopodobniej powodem był ślub z 26 letnią maszynistką (albo modelką) Erną Gruhn (świadkami byli Adolf Hitler i Hermann Göring). Oficer policji odkrył, że Gruhn była karana za prostytucję i poinformował o tym fakcie Gestapo – powiadomiony Hitler nakazał usunąć generała z armii i pozbawić go wszystkich tytułów wojskowych. Według innej wersji przyczyną usunięcia feldmarszałka były okoliczności wynikające z raportu adiutanta Hitlera pułkownika Hossbacha, a pretekstem do tego był właśnie ślub z byłą prostytutką. Przy czym dowody na to że Eva Gruhn była prostytutką zostały w tym celu sfabrykowane na polecenie Hitlera.

W 1945 roku został aresztowany przez aliantów. Zmarł w Norymberskim więzieniu sądowym w 1946 roku.