Wierch pod Fajki
Współrzędne: 49°13'45" N 20°01'57" E![]()
| Wierch pod Fajki | |
W środku Wierch pod Fajki, na prawo Pańszczyckie Czuby i Skrajny Granat |
|
| Państwo | |
| Pasmo | Tatry, Karpaty |
| Wysokość | 2135 m n.p.m. |
| Data zdobycia | 1895 |
| Pierwsze wejście | Janusz Chmielowski, Jan Bachleda Tajber |
Wierch pod Fajki (2135 m n.p.m.) – dwuwierzchołkowy szczyt w grani odchodzącej od Skrajnego Granata w kierunku Żółtej Turni (na północ od bocznej grani Tatr, przez którą prowadzi szlak Orlej Perci). Od Żółtej Turni oddziela go Żółta Przełęcz, pomiędzy nim a Skrajnym Granatem znajdują się Pańszczycka Przełęcz i Pańszczyckie Czuby. Z Wierchu pod Fajki wyrastają liczne skalne formacje tzw. fajki, od których szczyt wziął swoją nazwę. Skały są popularnym miejscem wspinaczek początkujących taterników w Dolinie Gąsienicowej. Szczyt niedostępny dla turystów.
Wyższy, południowo-wschodni wierzchołek, położony jest w środku grani szczytu. Drugi, północno-zachodni, o wysokości 2120 m n.p.m. uważany jest za główny, składał się z dwóch turniczek do czasu, aż uderzenie pioruna strąciło wyższą z nich (miała ona wysokość 2121 m n.p.m., obecnie jest to szczyt o jednej turniczce). Od niego, na północ odchodzi grzęda, w której kulminuje Pańszczycka Turnia (2105 m n.p.m.), oddzielona od szczytu Wierchu pod Fajki Przełączką pod Fajki (2085 m n.p.m.)
[edytuj] Pierwsze wejścia
- • na północno-zachodni wierzchołek (niższy)
- Janusz Chmielowski i Jan Bachleda Tajber 17 lipca 1895
- • na południowo-wschodni wierzchołek
- Janusz Chmielowski i Józef Gąsienica-Tomków 2 sierpnia 1908
- • zimą (obydwa wierzchołki)
- Jerzy Cybulski, Józef Lesiecki, Stanisław Zdyb 22 lutego 1910.