Zadni Mnich
Współrzędne: 49°11'22" N 20°03'00" E
| Zadni Mnich | |
 Płyty północnej ściany |
|
| Państwo |  Polska /  Słowacja, Europa |
| Pasmo | Tatry, Karpaty |
| Wysokość | 2172 m n.p.m. |
| Data zdobycia | 13 września 1904 |
| Pierwsze wejście | Janusz Chmielowski, Klimek Bachleda |
  Zadni Mnich
|
|
Zadni Mnich (słow. Druhý Mních, Zadný Mních) – szczyt w głównej grani Tatr Wysokich o wysokości 2172 m n.p.m. Jako jedyny z trzech Mnichów (pozostałe to Mnich i Żabi Mnich nie jest widoczny znad Morskiego Oka (zasłania go Mnich), ale widać go np. z drogi nad Morskie Oko z byłego parkingu na polanie Włosienica. Szczyt położony jest pomiędzy Cubryną a Ciemnosmreczyńską Turnią, na granicy polsko-słowackiej. Od Cubryny oddziela go Przełączka pod Zadnim Mnichem, a od Ciemnosmreczyńskiej Turni Ciemnosmreczyńska Przełączka.
Pierwsze wejście należy do Janusza Chmielowskiego i Klimka Bachledy (13 września 1904 r.), pierwsi zimowi zdobywcy to Henryk Bednarski, Józef Lesicki, Leon Loria i Stanisław Zdyb (13 marca 1910).
Obecną nazwę wprowadził Gyula Komarnicki, a w wersji polskiej – Mieczysław Świerz (1919 r.). Żartobliwe nazwy juhaskie: Organista, Mniszka.
Na szczyt nie prowadzi znakowany szlak, a najłatwiejsze wejście zachodnią granią jest trudności II w skali UIAA. Przejście Zadniego Mnicha jest jednym z najtrudniejszych odcinków w głównej grani tatrzańskiej.
