Bieszczady

Zbrucz
Widok na Zbrucz z Okopów Świętej Trójcy
Lokalizacja	Europa  Ukraina
Źródło	Wyżyna Podolska
Ujście	Dniestr Okopy Świętej Trójcy
Długość	247 km

Zbrucz (ukr. Збруч) – rzeka w zachodniej Ukrainie, dopływ Dniestru o długości 247km. Jej źródła leżą na Wołyniu, płynie w głębokim jarze. Nad rzeką leżą: Podwołoczyska, Wołoczyska, Husiatyn, Skała Podolska, Okopy Świętej Trójcy.

Niegdyś wyznaczała granice państwowe: od 1772 do 1793 przebiegała po niej granica pomiędzy I Rzecząpospolitą a Austrią, od 1793 do 1809 oraz od 1815 do 1914 między Rosją a Austrią, a w latach 1921-1939 między Polską a Związkiem Sowieckim.

U ujścia Zbrucza do Dniestru z polecenia Jana III Sobieskiego zbudowano Okopy Świętej Trójcy – znane z dramatu Zygmunta Krasińskiego pt. Nie-Boska komedia.

W 1848 r. w pobliżu wsi Liczkowce koło Husiatyna na Podolu z rzeki Zbrucz wyłowiono sławny posąg Świętowita.

[edytuj] Zobacz też

• Świętowit

[edytuj] Linki zewnętrzne

• O Zbruczu w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego